Агульныя палажэнні

Экспертыза ў нарматворчым працэсе — гэта даследаванне і ацэнка зместу нарматыўнага прававога акта або праекта нарматыўнага прававога акта з мэтай вызначэння магчымых прававых, палітычных, фінансава-эканамічных, сацыяльных, крыміналагічных, экалагічных, дэмаграфічных і іншых наступстваў прыняцця (выдання) нарматыўнага прававога акта.

Правядзенне экспертызы з’яўляецца адным з неад’емных элементаў нарматворчага працэсу і накіравана на забеспячэнне якасці нарматыўнага прававога акта.

Асноўнымі нарматыўнымі прававымі актамi, што замацоўваюць віды экспертызы, выпадкі і парадак яе правядзення, з’яўляюцца:

• Закон Рэспублікі Беларусь ад 10 студзеня 2000 года “О нормативных правовых актах Республики Беларусь”;

• Положение о Национальном реестре правовых актов Республики Беларусь, зацверджанае Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь
ад 20 ліпеня 1998 г. № 369 “О Национальном реестре правовых актов Республики Беларусь”;

• Правила подготовки проектов нормативных правовых актов, зацверджаныя Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 11 жніўня 2003 г. № 359 “О мерах по совершенствованию нормотворческой деятельности”;

• Положение о порядке проведения криминологической экспертизы проектов законов Республики Беларусь, зацверджанае Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 29 мая 2007 г. № 244 “О криминологической экспертизе”;

• Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 30 снежня 2010 г. № 711
“О некоторых вопросах организации обязательной юридической экспертизы нормативных правовых актов”;

• Пастанова Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 23 верасня 2006 г. № 1244 “Об обязательной юридической экспертизе нормативных правовых актов”;

• Пастанова Міністэрства юстыцыі Рэспублікі Беларусь
ад 12 кастрычніка 2006 г. № 62 “О реализации постановления Совета Министров Республики Беларусь от 23 сентября 2006 г. № 1244”.

 

Грунтуючыся на палажэннях Закона Рэспублікі Беларусь
О нормативных правовых актах Республики Беларусь” экспертызу ў нарматворчым працэсе можна падзяліць на:

•     абавязковую і неабавязковую;

• юрыдычную, крыміналагічную, фінансавую, эканамічную, экалагічную і іншую (у залежнасці ад тэматычнага характару экспертызы).

Да абавязковай экспертызы ў нарматворчым працэсе адносяцца юрыдычная экспертыза і крыміналагічная экспертыза.

Фінансавая, эканамічная, экалагічная і іншыя віды экспертыз праектаў нарматыўных прававых актаў праводзяцца па рашэнню адпаведнага нарматворчага органа (службовай асобы).”